Het was brillig en de gladde toven...
draaiden en laaiden in het wab.
Mimmerig waren de borengaven...
en de moomraden greuven uit.
Halverwege de duistere Middeleeuwen.
Een donkerder tijd dan men ooit verwacht had.
Een afgrijselijk monster werpt een vreselijke angstsluier...
over een eens zo gelukkig land.
Steden en dorpen worden vernietigd.
De hulpeloze overlevenden zoeken veiligheid...
achter de muren van de grote stad.
Maar in het bos...
op afgelegen plekjes...
die nog niet door het monster zijn verwoest...
gaat het leven gewoon verder...
zoals anders.
Dertien, veertien. En nog een kleintje.
Vijftien. -Wat ben je aan het doen, Dennis?
Ik neem de voorraad op, vader.
Dat heb je vanmorgen al gedaan. -Klopt.
Het kan geen kwaad om de voorraad goed bij te houden.
Wie in deze tijd zaken doet...
Hou op met die onzin en help me met dit vat.
Goed, vader. Ik maak de inventarisatie later wel af.
Het geheim van ons vak is dat je de duigen...
Hou de hoepel vast.
Dennis. Ralph.
Dag, Mr Fishfinger. Kan ik iets voor u doen?
Tja... -Dennis, wat doe je nou?
Ik heb een aantal vaten nodig...
om gedroogde vis naar de stad te vervoeren.
De vraag is enorm sinds dat monster rondwaart.
De prijzen blijven maar stijgen.
Geweldig. Zeg eens, Mr Fishfinger...
gelooft u al die verhalen over dorpen die vernietigd worden?
Ik heb het monster zelf niet gezien.
Toen ik laatst in Muckley was...
Muckley? Dat is een eind weg.
Zeker drie kilometer.
Ik wil later ook gaan reizen.
Wat het monster betreft...
Een graanhandelaar in Muckley...
beweert dat hij het monster gezien heeft.
Z'n tanden zijn er in één nacht spierwit van geworden, zeggen ze.
Wat die vaten betreft... -Ze moeten goedkoop zijn.
Vooral goedkoop.
We kunnen aan uw wensen voldoen. Hoe goedkoop moeten ze zijn?
Niet meer dan twee pence per stuk. -Wat?
Waar heb je het over? Voor dat geld...
kan ik geen fatsoenlijk vat maken.
Vader, vindt u niet... -Denk even na.
Die vaten hoeven slechts heel te blijven tot ze in de stad zijn.
Ik maak geen vaten die na een paar dagen uit elkaar vallen.
Ik maak vaten die een leven meegaan.
Dat weet iedereen. -Dat zul jij nooit begrijpen.
En Dennis ook niet, vrees ik.
Jij hebt geen vaten nodig, maar zakken.
Donder op.
Vader... -Wegwezen.
Ik wil je hier niet meer zien.
Dan ga ik maar. -Twee pence.
Het spijt me, Mr Fishfinger. -Geeft niet.
Ik heb een heel goed idee gekregen.
Wacht. Ik denk dat ik...
Dag, Dennis.
Twee pence.
Griselda.
Ja? -Ik ben het. Dennis.
Ik ben voor jou gekomen. -Dat zie ik.
Hoe gaat het, liefste?
Heb je me gemist?
Het is fijn je weer te zien.
Ik denk de hele dag aan je.
Ik droom ervan om je ten huwelijk te vragen...
en een huisje te bouwen. Als ik dan thuiskom, eten we samen.
Roger, wat doe jij nou?
Wat?
Griselda, sorry.
Griselda.
Ik kan je pas om je hand vragen...
als ik je meer te bieden heb.
Zeg in elk geval dat ik een kans heb. -Laat me los.
Waarom, Griselda? -Ik heb jeuk.
Griselda, ik...
Sorry, Dennis. Hoe is het met je vader? -Uitstekend, Mrs Fishfinger.
Is Dennis Cooper daar?
Hallo, Dennis. Er zit allemaal afval op je kleren.
Denk aan je uiterlijk. Dit is slecht voor de zaken.
Ik kan je trouwens vertellen...
dat Wat de Handelaar me een aantal zakken levert.
Ik wou dat vader u had willen helpen.
Een mens moet met z'n tijd meegaan.
Als jij de zaak overneemt, kunnen we vast wel zaken doen.
Dat duurt nog wel een tijdje.
Het is al laat. Ik ga maar eens.
Mij best.
Kom maar langs wanneer je wilt.
Tot ziens, Griselda.
Vader.
Ben jij dat, Dennis? -Ja, vader.
Kom eens wat dichterbij. -Ja, vader.
Wat is er gebeurd? -M'n hart.
Ik heb niet lang meer.
Ik ga...
Overgeven?
Nee.
Vader. -Zoon.
Wat moet ik zonder uw helpende hand, zonder uw kennis?
M'n zoon... -Ja, vader?
Ik denk...
dat je net zo eindigt als die...
Fishfinger.
Ik?
Mr Fishfinger is een zeer geslaagd zakenman, maar...
Je hebt geen enkel idee...
van ambachtelijke kennis.
Je hebt geen oog voor de schoonheid van hout.
Maar... -Je bent een oppervlakkige...
saaie, pretentieuze... -Vader.
voorraadopnemer.
Vader, u ijlt.
U weet niet wat u zegt. -Jawel.
Je bent een jammeraar.
Een snotneus.
Een achterlijke oen.
Dit wilde ik al jaren zeggen. -We zijn hier niet alleen.
Je staat voor alles wat ik minacht.
Ik vrees dat vader raaskalt.
Nee, hoor.
Lui zoals jij helpen het eerlijke vakmanschap om zeep.
Hoor je me? Om zeep.
Ik probeerde alleen maar meer omzet te halen.
In mijn zaak...
hoef je geen omzet meer te halen.
Niet in mijn kuiperij. Ik neem hem namelijk mee.
Ik begrijp het niet. -Snap je het niet, imbeciel?
Ik verstoot je.
Je bent geen zoon van een ambachtsman.
Ga weg. Ga uit m'n ogen.
Voorraadopnemer.
Griselda, m'n liefste.
Ga weg. We zijn aan het eten. -Is Griselda thuis?
Is Dennis Cooper daar? -Kan ik Griselda spreken?
Ze zit te eten. Wat is er? -Ik ga weg, naar de stad.
Als ik terugkom, vraag ik Griselda ten huwelijk.
Doe dat, Dennis. Tot ziens.
Griselda, ik ga weg. Zeg iets. Het geeft niet wat.
Mag ik de aardappelen? -Ik hoor je. Ik hoor dat je er bent.
Liefste, ik ga weg. Misschien zie ik je niet...
Die is rot.
Voor mij? Je houdt dus echt van me.
Een aandenken. Als ik het zie, zal ik altijd aan je denken.
Ik draag het op m'n hart tot de dag dat we...
Neem even afscheid van die jongen.
elkaar weer zien.
Tot ziens, Griselda.
Nee, ga weg. Ga weg.
Kom niet bij me.
Wat is dat? Wat was dat?
Goedemorgen, Majesteit.
Goedemorgen, Passelewe.
Goedemorgen. -Hetzelfde. Prettige dag gewenst.
De zaken gaan zeker goed.
We mogen niet klagen. En u?
We doen ons best, moet u weten.
U opent toch een nieuwe zaak?
Bij de stadspoort. Er zit toekomst in.
Ik neem aan dat we gauw een bestelling mogen opnemen.
Als uw prijzen nog altijd zo concurrerend zijn.
Zeker.
Hoeveel water gaat er tegenwoordig bij de wijn?
Twee delen wijn, een deel water. Maar dat is niet vol te houden.
Wijn is vrijwel niet te krijgen.
In de laatste partij meende ik toch een zekere 'eenheid' te bespeuren.
Vreemd. Toen ik hem afleverde, was het toch een zeer volle wijn.
Ik stuur u een monster van onze nieuwe port.
Schiet op, stelletje lamzakken. Dat zou fijn zijn.
Waarom wil de koning vergaderen? -God mag het weten.
Ik heb gehoord dat hij maatregelen wil nemen tegen het monster.
Zou hij de boeren laten gaan?
Dat zou kunnen, maar dat zou slecht zijn voor de zaken.
Na u. -Gaat u maar eerst.
Erg aardig van u.
Uw aandacht. Onze roemrijke koning:
Bruno de Twijfelachtige.
Zoon van Olaf de Luidruchtige.
Hij komt eraan.
Ik ben nog niet klaar. -Kijk, daar is hij al.
Uwe Majesteit. -Opgelet, Majesteit.
Het is een uiterst dringende zaak.
Ja, natuurlijk. -Jezus Christus.
Ga gauw liggen, sire.
Hou op.
Overeind.
Lieve hemel.
Achter-achterneef...
van keizer Otto de Verdorvene...
veroveraar...
van Vrijdonië.
Laat hem gaan. Ga staan, man.
Zo worden je lompen vies.
Sire, help ons.
Het monster plundert het platteland.
Onze huizen zijn kapot. We hebben dagenlang niet gegeten.
Weken. -Maanden.
Behalve... -Gisteren heb ik m'n schoen opgegeten.
Dat is nog niks. Ik heb drie tenen van m'n rechtervoet opgegeten.
Vreselijk. -Dat is je rechtervoet niet.
Betweter. Ben je soms dokter?
Ik heb er ooit een gezien, maar hij mij niet. Ik had me verstopt.
Majesteit, red ons van het grote groene beest.
Grijs. -Viesgeel. Ik heb het zelf gezien.
Ik zou het oranje willen noemen. -Grijs.
Hou je allemaal stil.
Wegwezen.
Wat doe jij nou? Ga weg.
Ik zal het de koning voorlezen.
Hou op. -Opschieten.
Passelewe, ik geloof dat m'n onderdanen erg lastig beginnen te worden.
U moet echt iets doen.
Uw koninkrijk is verlamd van angst. De stad zit vol vluchtelingen.
Ze zijn een makkelijke prooi voor kooplieden en oplichters.
Voormalig grootmeester in de Orde van Lowndes Victor, redder van Wales.
Hé. -En koning.
Majesteit, de raad is vandaag plechtig bijeen...
voor een dringende discussie over de ravage...
die het monster op het platteland heeft aangericht.
Zonder geld of bezit komt niemand hier binnen.
Ik heb wel bezit. Kijk maar.
Dat is een gewone steen.
Een gewone steen?
En als dit nu eens geen gewone steen is?
Stel dat dit een diamant is.
Hij glimt niet. Donder op.
Volgende.
En wat heb jij? Graan? Kledingstof? -Ik heb niets.
Maar ik moet echt de stad in. -Dat zeggen ze allemaal. Ga weg.
U snapt het niet. Ik zoek werk. Ik ga opnieuw beginnen.
Ik heb een hoop goede ideeën.
Hoepel op, kerel. Wacht eens even. Wat is dit?
Wat is dit?
Je zei dat je niets had.
Dat is geen voedsel. -Wat zeg je?
Daar kun je een week van eten.
Ho eens even. Wat voer jij in je schild?
Niks. Het is een aandenken.
Een aandenken?
Ik heb hem gekregen van m'n lief.
Heeft ze je dat gegeven?
Ja. Mag ik hem terug?
Dan moet ze wel erg veel van je houden.
Denkt u dat echt?
Ik word helemaal warm van binnen van de gedachte.
Je boft maar. -Hou op, Fred.
Hij komt er niet in. -Geef hem een kans. Voor deze keer.
Vergeet het maar. Donder op.
Alleen omdat hij een aardappel heeft?
Dat zeggen ze allemaal.
Wacht eens. -Jij daar.
Kom terug.
Niet verder.
Laat me je benen zien.
Volgende.
Majesteit...
uw over-betoudovergrootvader...
koning Max de Snoever, heeft via een toernooi...
een ridder gekozen die het koninkrijk van de pest moest verlossen.
Gezeten op z'n machtige strijdros, vocht Sir Bromiades...
Wat is dat?
Schiet op, man. Misschien wil iemand me wel vergiftigen.
Gips, Majesteit. -O. Ga verder, Passelewe.
Gezeten op z'n... -De elfde...
Gezeten op z'n machtige... -Nee, de twaalfde eeuw.
Kop dicht, idioot.
Ga verder.
Tot de rust in het koninkrijk hersteld was.
Toen reed koning Max terug, toegejuicht door z'n onderdanen...
tachtig kilometer lang.
Tachtig kilometer? Juichten ze hem die hele lange weg toe?
Dan hadden ze wel veel respect voor hem.
Passelewe, we houden een toernooi.
We hebben in geen jaren het gekletter gehoord van een zwaard op een schild.
Het lawaai van ridders in harnas die tegen de grond smakken.
Het vloeien van bloed als het zwaard in een onbeschermde lies verdwijnt.
Mijn hemel, nee.
Ik dacht meer aan een toernooi à plaisance.
A plaisance?
Passelewe, horen mijn oren dat goed?
A plaisance, met botgemaakt zwaard en met beveiligde lans?
Hoe oneervol.
Wat is er nou glorieus aan sukkels die een kussengevecht leveren?
Het moet l'outrance zijn. Op leven en dood.
Alsjeblieft, Bruno. -Nee.
Ga snel alles regelen.
Ik ga het meteen tegen de prinses zeggen.
M'n dochter?
Je bent hard aan het werk, zie ik.
Jij en de heilige Zusters van Ellende.
Wat ben je aan het maken, m'n dochter?
Een tapijt met een afbeelding van de belegering van kasteel Apcadwallader.
Kijk maar. Hier eet de koning z'n paard op...
op de 98ste dag van de belegering.
Prachtig.
Erg mooi, m'n dochter. Je was altijd al...
Voorzichtig. Zuster Winnet is vorige week al uit het raam gevallen.
Ons koninkrijk is binnenkort verlost van het monster.
Er komt een toernooi om een ridder te vinden die het kan verslaan.
Wat, het koninkrijk?
Natuurlijk niet, dommerd. Het monster.
En dat niet alleen.
De ridder die het lukt, mag met jou trouwen.
Trouwen?
Je wilt toch wel trouwen?
Natuurlijk.
Maar ik wil met een prins trouwen. Dat hoort zo.
Daarom wacht ik in deze toren, precies zoals in alle boeken staat.
Zijn er prinsen onder de deelnemers?
Niet echt. -Nee?
Maar ik kan van een van hen wel een prins maken.
Van de winnaar. -Dat is niet hetzelfde.
Niet echt, nee. Maar wat doet het ertoe?
Als het monster verslagen is, laat ik een prachtige bruidssuite bouwen...
in de mooie westelijke toren.
Bij nader inzien...
denk ik dat het uitzicht uit de oostelijke toren...
oneindig veel mooier is.
Wie is daar? -Neem me niet kwalijk.
Hou hem in de gaten. -Wat wil hij?
Mag ik ook een beetje soep? -Hij wil onze soep inpikken.
Hou hem tegen. -Steek hem lek.
Ik wil er alles voor doen. -Ook hout sprokkelen?
Wat vind je ervan? -We moeten hem lek steken.
Ik sprokkel hout als ik soep van jullie mag.
Waar moet ik het halen?
Mag ik eerst wat van jullie soep proeven?
Om te kijken of ik hem lekker vind. Nee, dus.
Dan ga ik maar eens. Jullie wilden toch hout hebben?
Je hebt m'n diamantmijn dus ontdekt.
Ik ben hout aan het sprokkelen. -Je zit achter de diamanten aan.
Dat zijn geen diamanten, maar stenen. -Stenen?
Slim, maar niet slim genoeg om je leven te redden.
Je neemt het geheim van m'n diamantmijn mee je graf in.
Ik kom even zeggen dat je niet op mij hoeft te wachten.
Een andere keer, misschien.
Ho eens even.
Doe de deur open.
Doe open. Doe de deur open.
Spitsuur.
Luister voor het te laat is.
Heb berouw. Reinig je van je zonden.
Het beest staat voor de poort.
Reinig je van je zonden. -Afschuwelijk.
Heb berouw.
Het beest staat voor de poort.
Reinig je van je zonden.
Burgers, luister.
Ik zou maar luisteren. -Ik hoop dat jullie luisteren.
Luister jij wel?
Ik zou maar luisteren. -Kop dicht.
Je maakte lawaai. -Je luistert nooit.
Zonde. -Zonde.
De tanden van de pondylus.
De kammen van de dactylopen.
De trigla.
En het vliegende zeevarken.
Zij zijn allemaal niets vergeleken met het beest dat ons gevangen houdt.
Het beest... -Vliegend zeevarken?
Ik heb wel eens een zeevarken gezien.
Maar nog nooit een dat vloog.
Gestoofde makreel.
Kool.
Ik maak ratten af, mevrouw. Heel netjes en heel rustig.
Morgen.
Ik heb geen geld. -Dat geeft niet.
Bedankt.
Dank u.
Is die van u? -NatuurIijk.
Van wie anders?
Ben je hier nieuw? -Ja.
Ik wil een nieuw leven beginnen. Ik ga werken.
Hier vind je geen werk. Dank u, meneer.
Er zijn vast mogelijkheden genoeg.
Morgen. Dank u.
Ik ben leerling-kuiper.
Leerling-kuiper?
Wat toevallig. Ik ben ook kuiper.
Misschien ken je m'n naam weI. Wat Dabney.
Dé Wat Dabney? Uitvinder van het omgekeerde vaatje?
In eigen persoon.
Als ik hier geen werk kan krijgen, kun jij het helemaal wel vergeten.
Kom eens hier. Zie je dat bordje?
Onder dat vat. Dat is een gildeteken.
Om daar te werken, moet je lid zijn van het gilde.
Jij bent geen lid. Ik ook niet en ik word het ook niet.
Dat is niet eerIijk.
De gilden hebben alles in handen.
Morgen. -Wat moet ik nu?
Het heeft geen zin om somber te blijven.
Dat heb ik weken gedaan. Ik stierf van de honger.
En vanmorgen bedacht ik ineens dat ik dit wel kon doen.
We kunnen wel samenwerken.
Dat kan.
Je hoeft alleen maar... -Nee, bedankt.
Dat is echt iets voor een eenmanszaak.
Hij gooit een gouden kans weg.
Attentie.
Dames en heren, opgelet.
In mijn nederige hoedanigheid van heraut van Zijne...
Majesteit koning Bruno de Twijfelachtige...
heb ik het voorrecht om kond te doen...
van een toernooit...
Sorry, toernooi...
op leven en dood om een kampioen aan te wijzen...
die het land kan verlossen...
Die het land kan verlossen van de kwelling en de plunderingen...
Neem me niet kwaIijk.
Bedankt.
Als beloning voor het doden van het monster...
krijgt de winnaar...
de helft van de hand van de prinses en het gehele koninkrijk.
Correctie. Dat moet natuurlijk zijn...
de hand van de koning en de helft van het koninkrijk van de prinses.
Neem me niet kwaIijk.
Ik snap het.
Ik krijg net een bevestiging van de voorwaarden.
Het is natuurlijk de hand van de prinses...
en de helft van het gehele koninkrijk.
Kijk uit voor de Jabberwock, m'n zoon. -Kool.
De kaken die bijten... -Mag ik er een voor niets?
Donder op.
Geroosterde rat voor maar een duit.
Ratten op een prikker.
Een van jullie wordt eigenaar van dit ei.
Eet ze warm. Alsjeblieft, jongen.
Koop uw ratten hier voor maar een duit.
Rapen. Koop hier uw rapen.
Rapen te koop.
Kijk uit.
Jezus Christus.
Het spijt me. Ik wou alleen een raap.
Doorlopen.
Momentje. Ik heb u er zo uit.
Schiet op. -Bijna klaar.
Wat zeg je me daarvan?
Prima service. Vertel het uw vrienden.
Waar moet hij heen? -Naar de polijstafdeling.
Naar de polijstafdeling.
Stel dat dit allemaal vandaag moet. En is er een boom op hem gevallen?
Alles in orde?
U bent hier de wapensmid. Moet u z'n arm zien.
Noemt u dat vakmanschap?
Ik kan niet... -En dit scheenstuk.
Wat is daarmee? -Het is eraf gevallen.
Iedereen klaagt.
Ik wil het beste spul. -Armbeugels zijn simpel.
U had vrijdagmiddag gezegd.
En dan verwacht ik dat het dan af is.
M'n beste mensen werken eraan. -Niet voldoende.
Aan de kant.
Kom, jongens.
Waag het niet om een rekening te sturen.
Mag ik wat vragen?
Mag ik? Het viel me op...
Ga weg.
Het is efficiënter als u die doos hier neerzet.
Onhandige idioot.
Kom, wegwezen. -Ik wou alleen...
Prachtig gedaan. -Wat moet hij nu?
Ik geef je een borrel. We gaan naar de Koninklijke Aambei.
Zo beter? -Zeker.
Ik heb aI tijden niet gegeten. -Ik begrijp het.
Ik heb een keer 147 dagen niet gegeten.
147 dagen?
Bij de belegering van Caerlaverock.
Er was zo weinig eten... Wat is er? Heb je last van je maag?
Ik denk even na over wat ik ga doen.
Ik ook. Maar waar maak ik me druk over?
Het is een hele overgang van een dorpje naar de grote stad.
Het leven als schildknaap trok me wel aan, omdat ik dan veel zou reizen.
De ene dag ben je in Hertford aan het jagen...
de dag erna word je in Schotland op de brandstapel gesmeten. Avontuurlijk.
Op een keer vochten we tegen de Heilige Zusters van St. Alopecia:
Een stel oorlogszuchtige nonnen.
Hoeveel vastigheid heb je nou met dat werk?
Als je kuiper bent... -Kuiper?
Het beroep van kuiper is toch niks voor een man?
Zeker wel. Vaten zijn uiterst belangrijk.
In de handel... -Handel.
Onzin. Luister goed naar mij.
M'n ridder was gewond en ik stond met m'n rug tegen de muur.
Er kwamen twee nonnen op me af met een knots.
Tegen nonnen vechten is niet... -Ik zal eens wat laten zien.
Val me maar aan.
Doe alsof dit een knots is. Toe nou.
Geef me ervan langs.
Toe nou.
Val me aan. Ik duwde de knots weg...
en toen pakte ik haar zo vast.
Zeg wat tegen de kroegbaas.
En toen smeet ik haar tegen de grond.
Leid hem af. -Waarom?
Ze was keihard, maar ik greep haar bij haar...
Hou hem aan de praat. -Ik snap er niks van.
Dat komt nog wel. Toe nou.
En nu komt het mooiste.
Ze rukte zich los en wou me weer aanvallen...